( اهمیّت زیارت و عزاداری)
فرمايش مهمّ امام صادق عليه السلام
دربارۀ اشك و بى تابى
كامل الزيارات: از مسمع كردين نقل مى كند كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود: تو اهل عراق هستى، آيا به زيارت قبر امام حسين عليه السلام مى روى؟ گفتم: نه زيرا من مردى مشهور از اهل بصره هستم، نزد ما گروهى هستند كه طرفدار خليفه مى باشند. دشمنان ما كه ناصبى ها و اهل قبايل و ديگران هستند زيادند. من از اينكه شكايت مرا به خليفه بكنند وضررى به من برسانند در امان نيستم.
امام صادق عليه السلام فرمود: آيا مصيبت امام حسين عليه السلام را به خاطر نمى آورى؟ گفتم: بله. فرمود: از مصيبت آن حضرت ناراحت مى شوى؟ گفتم: آرى، به خدا قسم به قدرى حال گريه به من دست مى دهد كه اهل و عيالم اثر آن را بر من مشاهده مى كنند و من به نحوى از غذا خوردن بيزار مى شوم كه اثر آن درصورتم معلوم مى گردد.
امام صادق عليه السلام فرمود: خدا اشك هاى تو را رحمت كند، بدان كه تو در رديف افرادى خواهى بود كه براى مصيبت ما جزع مى كنند، براى ترس ما مى ترسند و براى امنيت ما ايمن خواهند بود. تو به زودى در هنگام مردن خود خواهى ديد كه پدرانم نزد تو حاضر مى شوند و توصيه تو را به فرشته مرگ مى كنند، بشاراتى به تو خواهند داد كه قبل از مرگ چشم توروشن خواهد شد و فرشته مرگ در آن هنگام از مادرى كه نسبت به فرزند خود مهربان است، با تو مهربان تر خواهد بود.
مسمع مى گويد: سپس امام صادق عليه السلام گريان شد و من همگريان شدم آن گاه آن حضرت فرمود: سپاس مخصوص آن خدايى است كه ما را با رحمت خود، بر خلق خويش فضيلت و برترى داد و رحمت خود را به ما اهل بيت عليهم السلام اختصاص داد.ای مسمع، از آن زمان كه اميرالمؤمنين علی عليه السلام شهيد شده است، زمين و آسمان براى ما گريه مى كنند و ملائكه بيشتر براى ما گريه كردند. گريه ملائكه براى ما، از آن هنگام كه مردان ما شهيد شدند، خاتمه نيافته است. هيچ شخصى بر مصائب ما گريه نمى كند مگر اينكه قبل از ريزش اشك چشمش خدا او را مى آمرزد، هنگامى كه اشك وى بر گونه هاى صورتش جارى شود، اگر يك قطره از آن در آتش جهنم بچكد به نحوى حرارت آن را خاموش مى كند كه حرارتى باقى نخواهد ماند.
كسى كه دلش براى ما بسوزد، در هنگام جان دادن به قدرى خوشحال مى شود كه تا وقتى نزد حوض كوثر بر ما وارد شود، آن خوشحالى در قلبش خواهد بود. حوض كوثر از ورود او براى محبتی كه به ما دارد خوشحال مى شود و به قدرى ازانواع و اقسام غذا به وى مى دهد كه دوست ندارد از آنجا خارج شود.(1).(2)
مرحوم علاّمه مجلسى مى فرمايند: مرحوم شهيد ثانى در مسكّن الفؤاد از جابر از امام باقرعليه السلام روايت كرده است كه فرمودند: سخت ترين جزع و بي تابي، فرياد همراه با واويلا و ناله كشيدن و سيلىزدن به صورت و كوبيدن به سينه و موى كندن است... .(3)
____________________
در قاموس آمده: «الصرخه» فرياد شديد است و «صراخ» بر وزن غراب به معناى صدا يا صداى شديد است و گفته: «أعوَلَ» يعنى صدايش را به گريه و فرياد بلند كرد و هم معناى «عوَّلَ» است و اسم آن «العول و العوله و العويل» است و گفته: «اللطم» يعنى زدن برصورت و پهناى سينه با كف دست باز(4).(5)(1) في كامل الزيارات عَنْ مِسْمَعٍ كِرْدِينٍ قَالَ: قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ يَا مِسْمَعُ أَنْتَ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ أَ مَا تَأْتِي قَبْرَ الْحُسَيْنِ قُلْتُ لَا أَنَا رَجُلٌ مَشْهُورٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَهِ وَ عِنْدَنَا مَنْ يَتْبَعُ هَوَي هَذَا الْخَلِيفَهِ وَ أَعْدَاؤُنَا كَثِيرَهٌ مِنْ أَهْلِ القَبَائِلِ مِنَ النُّصَّابِ وَ غَيْرِهِمْ وَ لَسْتُ آمَنُهُمْ أَنْ يَرْفَعُوا عَلَيَّ حَالِي عِنْدَ وُلْدِ سُلَيْمَانَ فَيُمَثِّلُونَ عَلَيَ قَالَ لِي أَ فَمَا تَذْكُرُ مَا صُنِعَ بِهِ قُلْتُ بَلَي قَالَ فَتَجْزَعُ قُلْتُ إِي وَ اللَّهِ وَ أَسْتَعْبِرُ لِذَلِكَ حَتَّي يَرَي أَهْلِي أَثَرَ ذَلِكَ عَلَيَّ فَأَمْتَنِعُ مِنَالطَّعَامِ حَتَّي يَسْتَبِينَ ذَلِكَ فِي وَجْهِي.
قَالَ رَحِمَ الله دَمْعَتَكَ أَمَا إِنَّكَ مِنَ الَّذِينَ يُعَدُّونَ فِي أَهْلِ الْجَزَعِ لَنَا وَ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا وَ يَخَافُونَ لِخَوْفِنَا وَ يَأْمَنُونَ إِذَا أَمِنَّا أَمَا إِنَّكَ سَتَرَي عِنْدَ مَوْتِكَ وَحُضُورِ آبَائِي لَكَ وَ وَصِيَّتِهِمْ مَلَكَ الْمَوْتِ بِكَ وَ مَا يَلْقَوْنَكَ بِهِ مِنَ الْبِشَارَهِ مَا تَقَرُّ بِهِ عَيْنَكَ قَبْلَ الْمَوْتِ فَمَلَكُ الْمَوْتِ أَرَقُّ عَلَيْكَ وَ أَشَدُّ رَحْمهً لَكَ مِنَ الْأُمِّ الشَّفِيقَهِ عَلَي وَلَدِهَا.
قَالَ ثُمَّ اسْتَعْبَرَ وَ اسْتَعْبَرْتُ مَعَهُ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَي خَلْقِهِ بِالرَّحْمَهِ وَ خَصَّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ بِالرَّحْمَهِ يَا مِسْمَعُ إِنَّ الْأَرْضَ وَ السَّمَاءَ لَتَبْكِي مُنْذُ قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ رَحْمَهً لَنَاوَ مَا بَكَي لَنَا مِنَ الْمَلَائِكَهِ أَكْثَرُ وَ مَا رَقَأَتْ دُمُوعُ الْمَلَائِكَهِ مُنْذُ قُتِلْنَا وَ مَا بَكَي أَحَدٌ رَحْمَهً لَنَاوَ لِمَا لَقِينَا إِلَّا رَحِمَهُ اللَّهُ قَبْلَ أَنْ تَخْرُجَ الدَّمْعَهُ مِنْ عَيْنِهِ فَإِذَا سَالَ دُمُوعُهُ عَلَي خَدِّهِ فَلَوْ أَنّ قَطْرَهً مِنْ دُمُوعِهِ سَقَطَتْ فِي جَهَنَّمَ لَأَطْفَأَتْ حَرَّهَا حَتَّي لَا يُوجَدَ لَهَا حَرٌّ وَ إِنَّ الْمُوجَعَ قَلْبُهُ لَنَا لَيَفْرَحُ يَوْمَ يَرَانَا عِنْدَ مَوْتِهِ فَرْحَهً- لَا تَزَالُ تِلْكَ الْفَرْحَهُ فِي قَلْبِهِ حَتَّي يَرِدَ عَلَيْنَا الْحَوْضَ وَ إِنَّ الْكَوْثَرَ لَيَفْرَحُ بِمُحِبِّنَا إِذَا وَرَدَ عَلَيْهِ حَتَّي إِنَّهُ لَيُذِيقُهُ مِنْ ضُرُوبِ الطَّعَامِ مَا لَايَشْتَهِي أَنْ يَصْدُرَ عَنْهُ. (كامل الزيارات: 150 )
(2) بحارالأنوار: 44 / 289.
(3) مُسَكِّنُ الْفُؤَادِ، لِلشَّهِيدِ الثَّانِي عَنْ جَابِرٍ عَنِ الْبَاقِرِ عليه السلام قَالَ: أَشَدُّ الْجَزَعِ الصُّرَاخُ بِالْوَيْلِ وَ الْعَوِيلِ وَ لَطْمُ الْوَجْهِ وَ الصَّدْرِ وَ جَزُّ الشَّعْرِ ...
(4) في القاموس الصرخه الصيحه الشديده و كغراب الصوت أو شديده و قال أعول رفع صوته بالبكاء و الصياح كعول و الاسم العول و العوله و العويل و قال اللطم ضرب الخد و صفحه الجسد بالكف مفتوحه انتهى.
(5) بحارالأنوار: 79 / 89 .
دیرینگنی هلته چس کن : 0
گوندے هلته چس کن : 238332
هلته چس گنگ مه : 121551976
|