(۴۴)
زیارت مولا حضرت مسلم بن عقیل علیه السلام
وقتی به ضریح مطهر رسیدی در آنجا رو به قبله بایست و بگو:
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْفَادِي بِنَفْسِهِ وَمُهْجَتِهِ، الشَّهِيدُ الْفَقِيدُ، اَلْمَظْلُومُ الْمَغْصُوبُ حَقُّهُ، الْمُنْتَهَكُ حُرْمَتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا مَنْ فَادَى بِنَفْسِهِ ابْنَ عَمِّهِ وَفَدَى بِدَمِهِ دَمَهُ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَوَّلَ الشُّهَدَاءِ وَإِمَامَ السُّعَدَاءِ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا مُسْلِمُ يَا مَنْ أَسْلَمَ نَفْسَهُ، وَسَكَنَ عَلَى طَاعَةِ اللهِ رَمْسَهُ وَأَخْمَدَ حِسَّهُ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ السَّادَةِ الْأَبْرَارِ، وَيَا ابْنَ أَخِي جَعْفَرٍ الطَّيَّارِ، وَابْنَ أَخِي عَلِيٍّ الْفَارِسِ الْكَرَّارِ، الضَّارِبِ بِذِي الْفَقَارِ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، يَا مَنْ أَرْضَى بِفِعَالِهِ مُحَمَّدَ الْمُخْتَارُ وَالْمَلِكَ الْجَبَّارُ، اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ لَقَدْ صَبَرْتَ «فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ»(1). اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا وَحِيداً غَرِيباً عَنْ أَهْلِهِ بَيْنَ الْأَعْدَاءِ بِلاَ نَاصِرٍ وَلاَ مُجِيبٍ، أَشْهَدُ بَيْنَ يَدَيِ اللهِ أَنَّكَ جَاهَدْتَ وَصَبَرْتَ وَخَاصَمْتَ أَعْدَاءَ اللهِ، عَلَى طَاعَتِهِ وَطَاعَةِ نَبِيِّهِ وَوَصِيِّهِ وَوَلِيِّهِ، فَمَضَيْتَ شَهِيداً وَتَوَلَّيْتَ حَمِيداً «إِنَّا لِلَهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ»(2).
أَللَّهُمَّ احْشُرْنِي مَعَهُ وَمَعَ أَبِيهِ وَعُمُومَتِهِ وَبَنِيهِمْ، وَلاَ تَحْرِمْنِي فِي بَقِيَّةِ عُمُرِي زِيَارَتَهُ.
سلام بر تو ای آنکه جان خود را و خون قلب خویش را فدا نمود، ای شهید فقید، مظلومی که حقّ او غصب شد و حرمت او نادیده گرفته شد، سلام بر تو ای آنکه جان خود را فدای پسرعمویش کرد و خون خویش را فدای خون او نمود، سلام بر تو ای نخستین شهید و ای پیشوای سعیدان، سلام بر تو ای مسلم، ای آنکه جان خود را تسلیم نمود و بر اطاعت خدا در قبر خویش ساکن گردید و احساس خود را خاموش گردانید سلام بر تو ای پسر سروران نیکوکار و ای پسر برادر حضرت جعفر طیّار و ای پسر برادر حضرت علی علیه السلام آن اسب سوار حمله کننده، و ضربه زننده با ذوالفقار، سلام بر تو و رحمت خدا و برکات او بر تو، ای آنکه با کار خویش خشنود ساختی محمّد مختار را و خداوند جبّار را، سلام بر تو که صبر پیشه خود ساختی، چه خوب جایگاهی است سرای آخرت، سلام بر تو ای تنهای دور از اهل و عیال، در میان دشمنان گرفتار بدون هیچ یاری و اجابت کنندهای، شهادت میدهم در پیشگاه پروردگار که تو جهاد کردی و پایداری نمودی و با دشمنان خدا در راه اطاعت پروردگار و اطاعت پیامبرش و وصی او و ولی او به خصومت پرداختی و شهید از دنیا رفتی و ستوده بازگشتی «همانا ما از آنِ خداوندیم و به سوی او بازگشت کننده ایم».
خداوندا مرا با آن حضرت و پدر و عموهای بزرگوارش و فرزندان آنان محشور فرما، ودر بقیه عمر از زیارت او محروم مگردان.سپس ضریح را میبوسی و نماز زیارت میخوانی و ثواب آن را هدیه به ایشان مینمایی، و آنگاه وداع میکنی و باز میگردی ان شاء الله تعالی.(3)
(1) سورۀ رعد، آیۀ 24.
(2) سورۀ بقرة، آیۀ 156.
(3) بحارالأنوار: 428/100، موسوعة الإمام الحسين عليه السلام: 568/14.
اليوم : 0
الامس : 273419
مجموع الکل للزائرین : 121587062
|