(4)
همنشينى با شكّاكان
بسيارى از افراد، بر اثر رفاقت و گفتگو با افراد گمراه و تشكيك آنان، مسائل واضح بر ايشان بصورت مشكلى بزرگ جلوه گر مى شود.
اين روايت منسوب به امام صادق عليه السلام است كه فرموده اند:
لاتُجالِسْ مَنْ يَشْكُلُ عَلَيْهِ الْواضِحِ.(24)
با كسى كه امر واضح بر او مشكل است، مجالست مكن.
اين گونه افراد بر اثر اندك بودن اطلاعاتى كه از دين دارند، وسوسه هاى شيطان در آنان رسوخ مى نمايد و آنها را به همنشينان خود القاء مى كنند.دوستان آنان نيز بر اثر ضعف پايه هاى اعتقادى، اين گونه شبهات را پذيرا مى شوند و در نتيجه افراد پاك ولى ساده لوح، بر اثر رفاقت با افراد شكّاك، همرنگ آنان مى شوند. حضرت امام صادق عليه السلام فرمودند:
مَنْ جالَسَ اَهْلَ الرَّيْبِ فَهُوَ مُريبٌ.(25)
كسى كه با اهل شكّ مجالست كند، او نيز گرفتار شكّ مى شود.
گويند ز مرگ سخت تر چيزى نيست
باور منما كه هست، گويم به تو چيست
با مردم بد سرشت محشور شدن
سخت است ز صد هزار مردن و زيست
24) بحار الأنوار: 307/70.
25) بحار الأنوار: 197/74.
بازديد امروز : 159071
بازديد ديروز : 221942
بازديد کل : 123397902
|