اشعار محمّد بن عبدالله حمیری

در مدح حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام

پس محمّد بن عبدالله حمیری ـ که یکی از اجداد مادری سید مرتضی بود ـ از جا برخاست و قصیده جالبی در مدح و منقبت امیر مؤمنان علی علیه السلام سرود، آن چنان که معاویه از شنیدن آن به وجد درآمد و گفت: تو راستگوترین اینها در گفتاری ، پس این کیسۀ پر از سکه طلا را بگیر، و آن را به وی جایزه داد.[1]  و آن قصیده بدین قرار است:

بحقّ محمّد قولوا بحقّ         فإنّ الإفک من شمیم اللئام

أبعد محمّد بأبی واُمّی         رسول الله ذی الشرف التّهامی

ألیس علی أفضل خلق ربّی       وأشرف عند تحصیل الأنام؟!

ولایته هی الإیمان حقّاً         فذرنی من أباطیل الکلام

وطاعة ربّنا فیها و فیها           شفاء للقلوب من السِّقام

علی إمامنا بأبی واُمّی           أبوالحسن المطهّر من حرام

إمام هدی أتاه الله علماً         به عرف الحلال من الحرام

ولو أنّی قتلت النّفس حبّاً         له ما کان فیها من أثام

یحلّ النّار قوم أبغضوه            وإن صلّوا وصاموا ألف عام

ولا والله لاتزکو صلاة            بغیر ولایة العدل الإمام

أمیرالمؤمنین بک اعتمادی         وبالغرِّ المیامین اعتصامی

فهذا القول لی دین وهذا         إلی لقیاک یا ربّی کلامی

برأت من الّذی عادی علیآ          وحاربه من أولاد الطغام

تناسوا نصبه فی یوم «خمّ»         من الباری ومن خیرالأنام

برغم الأنف من یشنأ کلامی         علی فضله کالبحر طامی

وأبرأ من اُناس أخرّوه                 وکان هو المقدّم بالمقام

علی هزّم الأبطال لمّا               رأوا فی کفّه برق الحسام

توضیحاً در «فرائد السمطین» چاپی ، این قصیده بدون پنج بیت ذیل آن ضبط شده ولی نسخه «فرائد السمطین» خطّی مورد استفاده علّامه امینی (الغدیر: 2 / 177  ) شامل 17 بیت است که حموینی مؤلّف آن از «خصائص العلویة علی سایر البریة» حافظ ابوعبدالله محمّد بن احمد نطنزی روایت نموده .[2]َِ »

-----------------------------------------------------------

[1]  فرائد السمطين:  1 /  375، نيز بشارة المصطفى صلّی الله علیه وآله: 12، بحار الأنوار:  8 / 580 (چاپ كمپانى)، الغدير: 2 /  177.

[2]  الإمام اميرالمؤمنين على علیه السلام از ديدگاه خلفاء: 197.