معاویه و طرح مسابقۀ «حق‌گوئی»

دربارۀ امیرالمؤمنین علی علیه السلام

معاویه که دشمن سرسخت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام بوده و در شهادت امام حسن علیه السلام و امام حسین علیه السلام و بنی هاشم و شهدای کربلا نقش داشته است چرا مسابقۀ حق گویی برقرار کرده است؟ آیا او دلش برای حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام  سوخته، یا هدف دیگری را در نظر داشته است ما اصل جریان مسابقه حق گویی را نقل می کنیم و سپس هدف معاویه را از این کار بیان می کنیم:

«علّامۀ حموینی با ذکر سند نقل کرده است : سه نفر از شعرای نامی عرب به نام‌های طرماح طائی ، هشام مرادی و محمّد بن عبدالله حمیری نزد معاویه تجمّع نمودند، پس معاویه درّه‌ای (کیسه‌ای از سکه‌های طلا) در نزد خود نهاد و گفت : ای شعرای عرب ؛ نظر خود را دربارۀ علی بن ابی طالب علیه السلام با سرودن شعر ارائه دهید و جز حق چیزی نگوئید که من رابطۀ زادگی‌ام را با صخر بن حرب (جدّم) نفی می‌کنم اگر این کیسۀ زر را به غیر کسی که درباره علی علیه السلام حق‌گوئی کند جایزه دهم .

در این موقع طرماح از جا برخاست و (از روی بغض و کینه با علی یا خاطرخواهی معاویه) اشعاری در مذمّت و اهانت به علی علیه السلام سرود.

پس معاویه گفت: بنشین که خدا نیت تو را دانست و از موقعیت تو نسبت به علی علیه السلام آگاه شد.

آنگاه هشام مرادی برخاست و او هم با سرودن اشعاری علی علیه السلام را مورد مذمّت و نکوهش قرار داد. پس معاویه به او گفت : بنشین که خداوند نیت هر دو نفر شما را دانست و از نظریه شما درباره علی علیه السلام آگاه شد.

در این موقع عمرو عاص که حاضر در مجلس بود و با حمیری ارتباط خاصّی داشت به او گفت: اکنون تو سخن بگو و جز حق چیزی در حقّ علی مگو.

حمیری از جا برخاست و گفت : ای معاویه ؛ تصمیم گرفته‌ای این کیسه زر را عطا نکنی مگر به کسی که درباره علی علیه السلام حق‌گوئی کند؟

معاویه گفت : آری ؛ من در ارتباط با صخر بن حرب نفی ولد خواهم شد اگر این بدره را به غیر کسی که درباره علی علیه السلام حق‌گوئی کند عطا کنم .