یاد نمودن حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در جنگ صفّین

از عصر ظهور و نابود شدن آثار بنی امیّه در آن زمان

علی علیه السلام فرمود:

معاویه می خواهد از بنی هاشم، یک تن زنده نماند، مگر شکم او را بدرد که نور خدا خاموش شود و خدا نپذیرد مگر که نور خویش را کامل کند و لو اینکه کافران کراهت داشته باشند، به خدا مردانی از ما بر آنها مسلّط خواهند شد و عذابشان خواهند کرد تا آثارشان محو شود.

 * * *

«واضح است که مقصود حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام از «مردانی از ما» بنی العبّاس نیستند، زیرا آن ها بدون اجازۀ اهل بیت علیهم السلام قیام کردند و آثار بنی امیّه همچون مسجد اموی هنوز باقی است و سفیانی و سایر بنی امیّه تا آغاز ظهور از زمین محو نخواهند شد».

ای عبّاس؛ سلاح خود را با من عوض کن.

عبّاس سلاح (زره و خود و شمشیر) خود را با سلاح علی علیه السلام عوض کرد. علی علیه السلام بر اسب عبّاس جست و سوی آن دو لخمی رفت وآنها تردید نکردند که وی عبّاس است، بدو گفتند: رفیقت به تو اجازه داد؟

او (علی علیه السلام) نخواست بگوید: بلی، ولی آیه ای خواند که مضمون آن چنین است: «به کسانی که ستم دیده اند و جنگ می کنند، اجازه داده شد و خدا به پیروز ساختن آنها قادر است».

عبّاس به اندام و طرز سواری از همه کس به علی علیه السلام مانندتر بود، یکی از دو لخمی به علی علیه السلام حمله برد، علی علیه السلام او را از پای درآورد، لخمی دیگر حمله برد، او را نیز به دنبال اوّلی فرستاد، آنگاه بیامد و آیه ای بدین مضمون می خواند: «ماه حرام در مقابل ماه حرام است و محرّمات را قصاص باید، هر که به شما تجاوز کرد مانند آنچه به شما تجاوز کرده بدو تجاوز کنید»(1).

آنگاه علی علیه السلام بدو فرمود: ای عبّاس؛ سلاح خود را بگیر و سلاح مرا پس بده و اگر کسی سوی تو آمد، نزد من بیا.

------------------------------------------------------------

(1) اشاره به سورۀ بقره، آیۀ 194 می باشد: (الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ).