(7)

فحّاشى هشام بن عبدالملك

   مُجَمِّع بن يعقوب انصارى گويد: هشام به مردى از خنيدگان دشنام داد. مرد گفت: تو جانشين خدا در روى زمينى! شرم نمى ‏دارى كه مرا دشنام دهى؟!

   هشام را شرم فروگرفت.

   گفت: از من كينه بكش.

   مرد گفت: آنگاه نابخردى چون تو باشم.

   هشام گفت: تاوانى از دارايى من بستان.

   گفت: پشيزى نمى ستانم.

   گفت: آن را به خدا ببخش.

   گفت: نخست آن را به خداوند و سپس به تو بخشيدم.

   هشام از شرم سر فرود افكند و گفت: به خدا كه ديگر هرگز چنين كارى نكنم.(1)

____________________________________

1) تاريخ كامل ابن اثير: 3115/7.

 

منبع: معاویه ج ... ص ...