پاسخ امام حسن مجتبی علیه السلام

به ولید پسر عقبه

امّا تو ای ولید پسر عقبه ، به ذات خدا قسم تو را ملامت نمی‌کنم که چرا کینۀ علی علیه السلام را در دل داری ؛ زیرا که تو را هشتاد تازیانه برای حدّ شرب خمر زده و پدرت را به قتل صبر در روز بدر کشته ، بلی ؛ چگونه دشنام می‌دهی او را و حال آن ‌که خدا در ده آیه از قرآن او را مؤمن خوانده و آن ، گفته خدای عزّوجلّ است : «آیا کسی که مؤمن است با کسی که فاسق است یکسان است»؟، و دیگر فرموده : «اگر فاسقی آمد و به شما خبری داد تحقیق کنید مبادا آسیب رسانید گروهی را به ندانستکی ، پس صبح کنید و به ضرر آنچه کرده‌اید پشیمان شوید».

تو را با قریش چکار است که از ایشان یاد کنی ؟ تو پسر یکی از کفّار عجمی از اهل صفوریه که نام او ذکوان بوده .

و امّا این گمانی که کرده‌ای که ما عثمان را کشته‌ایم به ذات خدا قسم که طلحه و زبیر و عایشه قدرت نداشتند که چنین سخنی را بگویند در حقّ علی بن ابی طالب علیه السلام ، چگونه تو این سخن را می‌گوئی ؟ اگر از مادرت بپرسی که پدر تو کیست ؟ پس از این‌ که ذکوان را ترک گفت تو را چسباند به عقبه پسر ابی ‌معیط تا برای خود درجه و مقام رفیعی تحصیل کند با این ‌که مهیا کرده است خدای برای تو و پدر و مادرت ننگ و خواری دنیا و آخرت را، و خدا ستمکار در حق بندگان نیست و تو به خدا قسم در میلاد بزرگتری از آن‌ که پسرخوانده او هستی .

ای ولید؛ تو در فرزندی پسر خوانده عقبه‌ای و پسر صلبی او نیستی ، چگونه علی علیه السلام را دشنام می‌دهی ؟ برو نسب خود را به پدرت ثابت کن که تو پسر ذکوانی نه پسر عقبه و به همین جهت بود که مادرت به تو می‌گفت : ای پسرک ؛ پدر تو به خدا قسم ؛ لئیم‌تر و خبیث‌تر است از عقبه .