گفته های دروغین

و حیله گرانۀ مغیرة بن شعبه

پس مغیرة بن شعبه سخن گفت و سخنان او همه در بدگوئی از امیرالمؤمنین علی علیه السلام بود، گفت : ای حسن ؛ عثمان مظلوم کشته شد و پدرت هرگز معذور نیست به این‌ که بگوید من بیزار از کشته ‌شدن اویم و عذری برای گناهکار بودن او نیست . ای حسن ؛ جز این ‌که گمان ما این است که پدرت با کشندگان او همراه بود و آن‌ها را جای داد و از آن‌ها دفاع می‌کرد دلیل است بر این ‌که راضی به کشتن او بوده و پدرت شمشیر و زبان دراز داشت ؛ کشنده زنده و عیب‌گوی مرده بود و بنی‌امیه برای بنی ‌هاشم خیرخواه‌تر بودند از بنی‌هاشم برای بنی ‌امیّه ، و معاویه ای حسن؛ برای تو بهتر است از تو برای معاویه ، و پدر تو دشمن رسول خدا صلّی الله علیه وآله بود در زندگی او و بیشتر او را می‌ترسانید و اراده کشتن او را داشت و رسول خدا صلّی الله علیه وآله این امر را می‌دانست ، و بعد از پیغمبر کراهت داشت از این ‌که با ابوبکر بیعت کند تا این ‌که او را به اجبار کشانیدند نزد او، پس از آن ابوبکر را مسموم کرد و به سم او را کشت و بعد از آن با عمر نزاع کرد تا اندازه‌ای که همت بر آن گماشت که گردن عمر را بزند و تعمّد داشت برای کشتن او و بعد از عمر بر عثمان طعنه زد تا آن ‌که او را کشت . شریک در خون همه آن‌ها هست ، با این‌ حال چه مقامی دارد در نزد خدا ای حسن ؟ و حال آن که خدا در کتابی‌ که نازل کرده تسلّط داده است ولی مقتول را و معاویه ولی مقتولی است که به ناحق کشته شده و حق اینست‌ که تو و برادرت را بکشد و خون علی (علیه السلام) خطیرتر از خون عثمان نیست ، خدا پیغمبری و مُلک را در فرزندان عبدالمطلب جمع نکرده .

پس از آن ساکت شد.