(8)
نماز جناب جعفر طيّار
حضرت امام رضا عليه السلام از پدر بزرگوارش حضرت موسى بن جعفر عليه السلام روايت كرده اند كه شخصى از امام صادق عليه السلام از نماز تسبيح - نماز جعفر طيّار - سؤال كرد، آن حضرت فرمود:
اين نماز، عطا و بخششى بزرگ است.
پدرم از جدّم حضرت علىّ بن الحسين عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:
چون جعفر بن ابى طالب از سرزمين حبشه بازگشتند، رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم نزديك استراحتگاه خود در خيبر با او ملاقات كرد، و هنگامى كه جعفر آن حضرت را ديد با سرعت و شتابان آمد، رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم با او معانقه كرد و از ديدارش خوشحال شد و با او گفتگو كرد، سپس بر ناقه خود سوار شد و او را سوار كرد و چون مركب براه افتاد به طرف جعفر رو كرد و فرمود:
اى جعفر؛ اى برادر؛ آيا هديه اى به تو ندهم؟ عطائى تو را نبخشم؟ تو را برنگزينم؟
مردم كه اين گفتار را شنيدند گمان كردند كه رسول خدا صلى الله عليه وآله و سلم هم اكنون به او مال فراوانى خواهد داد، چون خداوند پيروزى را در جنگ خيبر نصيب پيامبر كرده و غنيمت فراوانى بدست آمده بود.
جعفر عرض كرد: پدر و مادرم به فدايت؛ عنايت كنيد.
آنگاه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم نماز تسبيح را - كه به نماز جعفر طيّار معروف است - به ايشان تعليم نمود.(8)
به حضرت امام رضا عليه السلام منسوب است كه فرمودند:
بر تو باد به نماز جعفر بن ابى طالب؛ زيرا در آن، فضل و فضيلت فراوانى است.
... و هر وقت از شب يا روز كه خواستى در صورتى كه وقت نماز واجب نباشد مى توانى نماز جعفر را بخوانى و اگر خواستى آن را از نوافل حساب كن و اگر عجله داشتى آن را بدون تسبيح بخوان سپس تسبيحات آن را انجام بده.
هرگاه خواستى آن را بجا آورى نماز را با يك تكبير شروع كن، سپس در ركعت اوّل بعد از «حمد»، سوره «عاديات»، در ركعت دوّم «إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْض»(9)، در ركعت سوّم «إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّه»، و در ركعت چهارم «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَد» را بخوان و اگر خواستى در تمام ركعات بعد از سوره «حمد» مى توانى «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَد» را بخوانى.
و هر گاه تسبيح را در ركوع يا سجده و يا در حال قيام فراموش كردى، هر وقت به يادت آمد آن را انجام بده.
و كيفيّت آن چنين است: بعد از قرائت «حمد» و سوره، پانزده مرتبه بگويى: «سُبْحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِِ وَلا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ»، و در ركوع ده مرتبه و پساز سر برداشتن از ركوع ده مرتبه، و در سجده اوّل ده مرتبه و بين دو سجده ده مرتبه و در سجده دوّم ده مرتبه و بعد از سر برداشتن از سجده دوّم ده مرتبه تسبيحات را بگو كه مجموع آن هفتاد و پنج مرتبه مى شود.
سپس برخيز و ركعت دوّم را مانند ركعت اوّل انجام بده و بعد از آن، تشهّد وسلام نماز را بخوان و پس از آن، دو ركعت ديگر را مانند دو ركعت اوّل بجاى آور.(10)
بنابراين، تعداد تسبيحات اربعه در چهار ركعت، سيصد مرتبه مى شود.
8) جمال الاُسبوع: 181، مستدرك الوسائل: 225/6.
9) مرحوم شيخ مفيد رحمه الله در كتاب «الإشراف: 31» فرموده است: در ركعت اوّل بعد از «حمد» سوره «إذا زلزلت»، و در ركعت دوّم بعد از «حمد» سوره «عاديات» خوانده شود.
10) فقه الرّضا عليه السلام: 155، مستدرك الوسائل: 224/6 و 231 (با اختصار)، بحار الأنوار: 209/91.
بازديد امروز : 11827
بازديد ديروز : 249793
بازديد کل : 126158332
|