(5)
صميميّت جناب جعفر و نجاشى
در كتاب «مهاجرت به حبشه» مى نويسد: گويا در اواخر سال سيزدهم بعثت يا اوايل سال اوّل هجرت بود كه خداوند پسرى به جناب جعفر بن ابى طالب عليه السلام ارزانى داشت. اين اوّلين فرزند جعفر و نخستين مولود مهاجران بود كه در كشور حبشه چشم به جهان گشود. جعفر عليه السلام نوزاد خود را عبداللَّه نام نهاد. از حسن تصادف، چندى بعد ملكه حبشه نيز وضع حمل نمود و پسرى به دنيا آورد.
نجاشى جعفر عليه السلام را خواست و از او پرسيد: پسرت را چه ناميدى؟
جعفر پاسخ داد: عبداللَّه.
نجاشى نيز فرزندش را عبداللَّه ناميد. آنگاه اسماء همسر جعفر، شيردادن فرزند پادشاه حبشه را به عهده گرفت.بدين ترتيب، عبداللَّه نجاشى با شير همسر جعفر بزرگ شد و رشد نمود. از اين رو، پسران نجاشى و جعفر باهم برادر رضاعى شدند و در نتيجه بين خانواده جعفر و نجاشى خويشاوندى و پيوند رضاعى حاصل گرديد و از اين رهگذر برتقرّب و منزلت جعفر بن ابى طالب و اسماء بنت عميس در دربار نجاشى و مردم حبشه افزوده شد.
گويند: بعد از بازگشت مهاجران، هر كس از مردم حبشه مسلمان مى شد، نزد اسماء مى آمد و اخبار و حوادث مملكت حبشه را به اطّلاع وى مى رساند.(1)
.......................................
1) مهاجرت به حبشه: 185.
منبع: معاویه ج ... ص ...
بازديد امروز : 0
بازديد ديروز : 265779
بازديد کل : 126666236
|